«أبرار» جمع «بار» به معناى نيکوکار و «نَعِيمٍ» به معناى پر نعمت است.
«فجار» جمع «فاجر» به معناى شکافتن است، يعنى کسانى که پردهدرى مىکنند و هتّاک هستند.
«صلى» ورود در قهر و عذاب است. «يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ» همان گونه که «صلو» ورود در رحمت و لطف است. «هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْکُمْ» «1»
در قيامت، همه امور به دست خداست و اين به معناى نفى شفاعت نيست، چون شفاعت نيز از امورى است که خداوند فرمان داده است. «2»