1- در تربيت و تبليغ، سرنوشت خوبان و بدان را مقايسه کنيد. «إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ- إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ»
2- حتّى پيامبر، به بسيارى از امور قيامت آگاه نيست. «وَ ما أَدْراکَ ما يَوْمُ الدِّينِ»
«1». احزاب، 43.
«2». تفسير مجمع البيان.
جلد 10 - صفحه 410
3- مسائل قيامت را با عقل عادى نمى‌توان درک کرد، بلکه بايد از طريق وحى بپذيريم. «ما أَدْراکَ ما يَوْمُ الدِّينِ»
4- مطالب مهم را بايد تکرار کرد. «ما أَدْراکَ- ثُمَّ ما أَدْراکَ»
5- پيدايش قيامت براى جزا و کيفر عملکرد دنيوى ماست. «يَوْمُ الدِّينِ»
6- مجرمان براى هميشه در دوزخند. «ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ»
7- قيامت روز سلب مالکيّت و اختيار از همه انسان‌هاست. «يَوْمَ لا تَمْلِکُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً»
8- قيامت، تجلّى حاکميّت مطلقه خداوند است. «وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ»
«والحمد للّه ربّ العالمين»
جلد 10 - صفحه 412
سوره مطفّفين
اين سوره سى و شش آيه دارد و در مکّه نازل شده است، گرچه بر اساس برخى روايات، آيات اوليه آن مدنى است.
نام سوره، برگرفته از آيه اول است و به معناى کم فروشان مى‌باشد.
اين سوره با هشدار به کم فروشان آغاز مى‌شود و ريشه آن را باور نداشتن روز قيامت برمى‌شمرد.
سرگذشت فاجران گنهکار و متجاوز و برخورد آنان با آيات الهى، که بيانگر زنگار گرفتگى دلهاى آنهاست، بخش ديگرى از آيات اين سوره را تشکيل مى‌دهد.
البتّه بيان نعمت‌هاى جاودان و شادى و سرور بهشتيان، نور اميد را در دل مؤمنان روشن مى‌سازد و آنان را در برابر نيش و نوش‌هاى مجرمان دلدارى مى‌دهد تا در اثر تحقير و استهزاى آنان اندوهگين نشوند.
براساس روايات، قرائت اين سوره در نماز، امنيّت از عذاب را در روز قيامت به دنبال دارد و خداوند او را از نوشيدنى‌هاى طهور بهشتى سيراب مى‌سازد. «1»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 10 - صفحه 413
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان