اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما هُم عَنها بِغائِبِين‌َ «16»
جلد 18 - صفحه 31
نيستند اينکه فجار از نار جحيم پنهان که بروند جايي خود را مخفي کنند بمجرد اينکه سر از قبر بيرون ميآورند ملائکه عذاب آنها را در غل و زنجير ميکشند و با تازيانه‌هاي آتشين آنها را ميکشند و در ميانه آتش مياندازند که ميفرمايد: خُذُوه‌ُ فَغُلُّوه‌ُ ثُم‌َّ الجَحِيم‌َ صَلُّوه‌ُ ثُم‌َّ فِي سِلسِلَةٍ ذَرعُها سَبعُون‌َ ذِراعاً فَاسلُکُوه‌ُ الحاقة آيه 30 الي 32، خُذُوه‌ُ فَاعتِلُوه‌ُ إِلي سَواءِ الجَحِيم‌ِ ثُم‌َّ صُبُّوا فَوق‌َ رَأسِه‌ِ مِن عَذاب‌ِ الحَمِيم‌ِ ذُق إِنَّک‌َ أَنت‌َ العَزِيزُ الکَرِيم‌ُ دخان آيه 47 الي 49.