نکته‌های تفسیر نور

«تکوير»، به معناى درهم پيچيدن است که در مورد خورشيد، به جمع شدن شعله‌هاى آن و خاموش شدن آن منجر مى‌گردد. حرکت کوهها در آستانه قيامت، ناشى از زلزله بزرگى است که باعث فروپاشى و متلاشى شدن کوهها مى‌گردد و چنانکه در آيات ديگر نيز آمده است، همچون ريگ بيابان روان مى‌شوند. «عشار» جمع «عشراء» به معناى شتر حامله ده ماهه است که در نزد عرب، با ارزش‌ترين اموال محسوب مى‌شده است. امّا به هنگام بروز علائم قيامت، بى‌صاحب مى‌ماند و کسى به فکر آن نيست. «وحوش» جمع «وحش» به معناى حيوانى است که هرگز با انسان‌ها انس نمى‌گيرد. مانند جلد 10 - صفحه 396 درّندگان. برخى با استناد به آيه‌ «وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثالُکُمْ ما فَرَّطْنا فِي الْکِتابِ مِنْ شَيْ‌ءٍ ثُمَّ إِلى‌ رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ» «1» گفته‌اند مراد اين آيه نيز، محشور شدن حيوانات در قيامت است. امّا برخى ديگر از مفسران، با توجّه به اينکه سياقِ آيات مربوط به نشانه‌هاى قبل از قيامت است، گفته‌اند: منظور آن است که قبل از قيامت، در اثر زلزله‌هاى پى در پى همه حيوانات از لانه‌ها و بيشه‌هاى خود خارج و در کنار يکديگر جمع مى‌شوند. «2»