تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ «2»
وَ إِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ: و زمانى که ستارگان تيره شوند. يعنى جرم آنها بى‌نور ماند يا آنکه منتشر و متساقط گردد. مروى است که در آنروز آفتاب و ستارگان را در جهنم اندازند تا عبده ايشان بدانند که ايشان سزاوارى الوهيت نداشته و معبودان باطل بوده‌اند. «1»