تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ «4» وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ‌: و آنگاه که شتران ده ماهه که زائيدن آنها نزديک شده، فرو گذاشته شوند. يعنى به جهت فرط مشغولى و گرفتارى، هيچ کس به او مراعات نکند با آنکه عزيزترين و نفيس‌ترين چيزهاست نزد عرب، که بار نمى‌کنند و سوار او نمى‌شوند و شير او نمى‌دوشند. نزد بعضى مراد «عشار» ابرها هستند که حامل باران‌اند. يعنى ابرها از باريدن معطّل شوند.