تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ «6» وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ «7» وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ «8» بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ «9» وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ «10» وَ إِذَا السَّماءُ کُشِطَتْ «11» وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ «12» وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ «13» عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ «14» و آنگاه که درياها به جوش آيند. و آنگاه که جانها جفت و قرين شوند. و آنگاه که از دختر زنده به گور شده پرسيده شود. که به کدامين گناه کشته شده است؟ و آنگاه که نامه‌هاى عمل گشوده شود. و آنگاه که آسمان از جاى کنده شود. و آنگاه که دوزخ شعله‌ور شود. و آنگاه که بهشت (براى اهلش) نزديک آورده شود. هر کس بداند که چه حاضر کرده است. «1». انعام، 38. «2». تفسير الميزان. جلد 10 - صفحه 397