تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ «15» الْجَوارِ الْکُنَّسِ «16» وَ اللَّيْلِ إِذا عَسْعَسَ «17» وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ «18» إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِيمٍ «19» ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَکِينٍ «20» مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ «21» سوگند به ستارگانى که بازمى‌گردند. در حرکت هستند و پنهان مى‌شوند. و سوگند به شب آنگاه که برود. و سوگند به صبح آنگاه که بدمد. که همانا قرآن، کلام پيام‌آورى گرامى است. آن که نزد خداوندِ صاحب عرش، داراى قدرت و مقام والا است. (فرشته‌اى که) فرمانش برند و امينش شمرند.