تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ «9» بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ‌: به کدام گناه کشته شده است؟ و فايده اين سؤال از موؤده آن است که در جواب گويد: من بى‌جرم کشته شدم تا موجب رسوائى و توبيخ زايد شود و حجت بر او لازم شود. پس غرض اين سؤال، تهديد باشد پدران را که دختران را زنده در گور کرده باشند. يعنى مقتوله را از قاتل طلبند و به او گويند: کجاست دختر تو و چه کردى به او و به کدام گناه کشته شد و به چه سبب او را کشتى؟ بيان- اين عمل شنيع و فعل قبيح عادت اکثر عرب بود در جاهليت که: از ترس فقر يا نحوق عار و عيب دختران را زنده در گور کردند.- حق تعالى فرمود آن روز قتله را سؤال کنند که چرا ايشان را کشتيد؟ ابن عباس نقل نموده: چون وضع حمل زن نزديک شدى، گودى بکندى و نزديک آن نشستى اگر دختر بود در آن گودى انداختى و آن را پر از خاک کردى‌ «1». مروى است که قيس بن عاصم خدمت حضرت عرض کرد من نه دختر خود، را زمان جاهليت زنده به گور کردم، چگونه عذر آن را خواهم؟ فرمود: از هر کشته بنده [اى‌] آزاد کن. گفت: مرا بنده نيست. اما شتر دارم. فرمود: براى هر يکى شترى فديه بده. قيس نه شتر فديه داد «2». تنبيه- آيه شريفه آگاهى است به کسانى که در عصر اخير به شهوات نفسانى و خيالات شيطانى اعدام نطفه‌هاى اسلامى نمايند و به وسائل مختلفه اقدام نمايند در سقط آنها از مأکولات و تزريقات و تشدد حرکات که در نتيجه‌ «1» مدرک سابق. «2» منهج الصادقين (چ سوم- اسلاميه) ج 10 ص 162. جلد 14 - صفحه 70 انهدام نطفه‌هاى مسلمان است. و حال آنکه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: «انّى اباهى بکم الأمم يوم القيمة و لو بالسّقط» به درستى که من روز قيامت مباهات مى‌کنم به کثرت امّت خود بر ساير امّت‌ها اگرچه سقط شده باشد «1». يا للعجب از چنين غفلتى با ورود چنين گفتارى! امت سر افرازى و افتخار پيغمبر خود را نخواهد و اين عمل را مرتکب و از مؤاخذه‌ وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ‌ انديشناک نباشد.