اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذَا السَّماءُ کُشِطَت «11»
کشط را تفسير کردند بزوال و بکشف و بقلع مثل اينکه طاق عمارت و سقف آن خراب ميشود ميگويند کشطت و بزوال و تمام قريب المعني است يعني آسمان خراب ميشود چون بمنزله سقط است بر اهل زمين و از جاي خود کنده ميشود که قلع ميگويند، و پاره ميشود که کشف ميگويند که ما وراء آن که عرش باشد ديده ميشود و در آيه شريفه ميفرمايد: يَومَ نَطوِي السَّماءَ کَطَيِّ السِّجِلِّ لِلکُتُبِ انبياء آيه 104. و در آيه شريفه ميفرمايد: إِذَا السَّماءُ انشَقَّت انشقاق آيه 1. و نيز ميفرمايد:
إِذَا السَّماءُ انفَطَرَت انفطار آيه 1، و تمام دلالت دارد بر اينکه آسمانها باين حالت باقي نميماند از هم متلاشي ميشود و از اينکه صورت ميافتد.