در جاهليّت، طلاق دادن و رجوع کردن به زن، امرى عادّى و بدون محدوديّت بود. امّا اسلام، حداکثر سه بار طلاق و دو بار رجوع را جايز دانست تا حرمتِ زن و خانواده حفظ شود. «1»
در اسلام، طلاق امرى منفور و بدترين حلال نام گذارى شده است، ولى گاهى عدم توافق تا جايى است که امکان ادامه زندگى براى دو طرف نيست.
در اين آيه علاوه بر طلاق رجعى که از سوى مرد است، طرح طلاق خُلع که پيشنهاد طلاق از سوى زن است نيز ارائه شده است. به اين معنا که زن، مهريه خود يا چيز ديگرى را فداى آزاد سازى خود قرار دهد و طلاق بگيرد.
تعدّد طلاق، براساس تعدّد رجوع و بقاى ازدواج است. کسى که در يک جلسه مىگويد:
«من سه بار طلاق دادم»، در واقع يک طلاق صورت گرفته است. چون يک ازدواج را بيشتر قطع نکرده است. لذا بر اساس فقه اهلبيت عليهم السلام، چند طلاق بايد در چند مرحله باشد و يکجا واقع نمىشود. زيرا به مصلحت نيست که زندگى خانوادگى در يک جلسه و با يک تصميم براى هميشه از هم بپاشد. «2»