تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَکِينٍ «20» پس در وصف جبرئيل فرمايد. ذِي قُوَّةٍ: صاحب قوّت و توانائى در قلع مؤتفکات که هفت شهر لوط را از اول شب تا طليعه صبح به شهپر خود برداشت، تا نزديک آسمان برد و منقلب ساخت. يا صاحب قوّه در علم و عمل تبليغ رسالت. چون حال مکانت و مرتبت متمکّن بر حسب حال ممکن (يعنى شأن و جاه) و عظم ممکن دال بر مرتبه متمکّن است، از اين جهت فرمايد: عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَکِينٍ‌: رسولى که نزد صاحب عرش با منزلت و مکانت است. تتمه- وقتى آيه‌ وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ‌ «1» نازل شد، حضرت به جبرئيل فرمود: آيا از اين رحمت به تو نيز رسيده است؟ گفت بلى من ترسناک بودم عاقبت امر را، پس مأمون گرديدم. وقتى حق تعالى مرا تمجيد نمود بقوله‌ (ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَکِينٍ) «2»