پیام‌های تفسیر نور

1- گاهى بايد تهمت‌ها را بى‌جواب نگذاشت و پاسخ داد. «وَ ما صاحِبُکُمْ بِمَجْنُونٍ» 2- پيامبر، همراه با مردم و در کنار آنان زندگى مى‌کرد. «صاحِبُکُمْ» 3- بهترين نشانه‌ى سالم بودن عقل پيامبر، آن است که شما عمرى با او مصاحبت و معاشرت داشته و هيچ فکر و کردار و گفتار و رفتار ناروايى از او نديده‌ايد. «وَ ما صاحِبُکُمْ بِمَجْنُونٍ» 4- پيامبر، جبرئيل را مى‌ديد. «وَ لَقَدْ رَآهُ» (چنانکه در سوه نجم آيه 13 مى‌فرمايد: «لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌») 5- در برابر تحقيرها، تکريم تحقير شده‌ها لازم است. «لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ» 6- در جايگاه ملاقات پيامبر با جبرئيل، جاى هيچ ابهامى نيست. «بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ» 7- شکر علم، بازگويى آن است و بخل علمى، امرى ناپسند است. «وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ» 8- پيامبر اکرم علم غيب مى‌دانست. «وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ» 9- رسول خدا، نه از درون گرفتار جنون است: «ما صاحِبُکُمْ بِمَجْنُونٍ» و نه از بيرون تحت تأثير القائات شيطانى است. «وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ» 10- قرآن، در مرحله نزول از هرگونه تحريفى محفوظ است و جبرئيل هيچ گونه دخل و تصرّفى در آن نمى‌کند، رَسُولٍ کَرِيمٍ‌ ... أَمِينٍ‌ همان گونه که در مرحله‌ جلد 10 - صفحه 401 ابلاغ، دچار هيچ کم و کاست نمى‌شود. «وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ» 11- قرآن، سخن فرشته وحى است، نه شيطان مطرود. لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِيمٍ‌ ... ما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ‌