تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ «26»
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ: پس به کجا مىرويد؟ يعنى سخن بدين راستى و درستى، چرا از آن اعراض مىکنيد و با وجود حقيقت آن نسبت مىدهيد آن را به سحر و کهانت و اساطير الاولين.
بيان- حق تعالى به اين کلام گمراهى کفّار را فرمايد در آنچه سلوک مىنمايند از راه باطل و ترک طريق حق که پيروى نکردن پيغمبر و ايمان به حقيقت قرآن باشد. چنانچه کسى که جاده را تارک و راه را عوضى رود، گويند: به او کجا مىروى که شايد متنبّه و ارشاد شود.