تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) عَبَسَ وَ تَوَلَّى «1» أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى‌ «2» وَ ما يُدْرِيکَ لَعَلَّهُ يَزَّکَّى «3» أَوْ يَذَّکَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّکْرى‌ «4» أَمَّا مَنِ اسْتَغْنى‌ «5» فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى «6» وَ ما عَلَيْکَ أَلَّا يَزَّکَّى «7» وَ أَمَّا مَنْ جاءَکَ يَسْعى‌ «8» وَ هُوَ يَخْشى‌ «9» فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّى «10» چهره درهم کشيد و روى بر تافت. از اينکه نابينايى به سراغ او آمد. و تو چه دانى، شايد او در پى پاکى و پارسايى باشد. يا پند گيرد و آن پند سودش بخشد. امّا کسى که خود را بى‌نياز مى‌بيند. پس تو به او مى‌پردازى. با آنکه اگر پاک نگردد، بر تو چيزى نيست. و امّا کسى که شتابان نزد تو آمد، در حالى که از خدا مى‌ترسد، تو از او تغافل مى‌کنى و به ديگرى مى‌پردازى. جلد 10 - صفحه 383