نکته‌های تفسیر نور

«صب» به معناى فرو ريختن آب از بلندى است که شامل نزول باران از آسمان و ريزش آب از آبشارها نيز مى‌شود. «قضب» به سبزيجاتى گفته مى‌شود که تر و تازه چيده و خورده شود و شامل علف و يونجه حيوانات نيز مى‌گردد. مراد از «شَقَقْنَا الْأَرْضَ»، شکافتن زمين به وسيله جوانه گياهان است که براى سربرآوردن از خاک، آن را مى‌شکافند و به رشد خود ادامه مى‌دهند. مراد از «حَبًّا» حبوباتى است که به مصرف غذاى انسان مى‌رسد، مانند گندم و جو و نخود و عدس و امثال اينها. «حَدائِقَ» جمع «حديقه» به معناى بوستانى است که اطراف آن ديوار کشيده باشند و «غلب» جمع «غلباء» به معناى درخت بزرگ و تنومند است. انسان بايد به غذاى خود بنگرد که آيا از حلال است يا حرام، ديگران دارند يا ندارند، نيروى بدست آمده از آن در کجا صرف مى‌شود و اين غذا چگونه بدست آمده است؟ امام باقر عليه السلام در ذيل آيه‌ «فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‌ طَعامِهِ» فرمودند: انسان بنگرد که علم خود را از چه کسى مى‌گيرد «1» و طعام را شامل طعام معنوى دانستند.