تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَکالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولى‌ «25» فَأَخَذَهُ اللَّهُ‌: پس گرفت او را خدا، نَکالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولى‌: به عقوبت آخرت و به عذاب دنيا، که غرق باشد. ابن عباس گفته معنى آنکه به نکال دو کلمه او را مؤاخذه ساخت. کلمه اول: «ما علمت من اله غيره» و کلمه دوم «انا ربّکم الاعلى». و ميان اين دو کلمه چهل سال بود، و به روايتى بيست سال. ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده که حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: جبرئيل با حضرت ملک جليل عرض کرد: پروردگارا فرعون را واگذشته‌اى و مؤاخذه نفرمائى و حال آنکه نداى «انا ربّکم الاعلى» به اسماع قوم رسانيده و چنين ادعائى نموده؟ خطاب رسيد که استعجال بر مؤاخذه شأن تو و امثال تو است که خوف آن داريد که انتقام و تعذيب از شما فوت شود و او آخر به عقوبت ما در دنيا و آخرت گرفتار آيد. «2» تتمه- از ابن عباس نقل است که حضرت موسى عليه السّلام گفت: خدايا مهلت دادى فرعون را صد سال که ادعاى خدائى کند و انکار رسولان تو نمايد. حق تعالى وحى فرمود: «انّه کان حسن الخلق سهل الحجاب فاحببت ان اکافيه» او مردى نيکو خلق و در قضاى حوائج و مهمات مردمان توجه مى‌نمود و ايشان را از درگاه خود منع نمى‌کرد. من خواستم مجازات او را به او رسانم و بدين جهت او را واگذاشتم. «3» «1» منهج الصادقين، چ سوم اسلاميه، ج 10 ص 143. «2» مجمع البيان (چ 1403 هج)، ج 5 ص 432. «3» منهج الصادقين (چ سوم اسلاميه)، ج 10 ص 144. جلد 14 - صفحه 38