اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَسئَلُونَک‌َ عَن‌ِ السّاعَةِ أَيّان‌َ مُرساها (42)
ميپرسند از تو از ساعت که قيامت باشد چه موقعي بر پا ميشود و ثبوت پيدا ميکند.
اينکه سؤال يا از روي تعنت و سخريه و استهزاء است که اينکه اندازه ما را از قيامت ميترساني پس آن چه روز است، يا از روي حقيقت است که چه موقع تحقق پيدا ميکند، و معني مرسيها از رسي بمعني ثبوت و برقرار است چنانچه کوه‌ها را رواسي ميگويند چنانچه ميفرمايد: وَ جَعَلنا فِيها رَواسِي‌َ شامِخات‌ٍ مرسلات آيه 27، و ميفرمايد: وَ قُدُورٍ راسِيات‌ٍ سبأ آيه 13 ديگ‌هايي که از بزرگي قابل حرکت نبود و ثابت بود.