تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ جَهَنَّمَ کانَتْ مِرْصاداً «21»
إِنَّ جَهَنَّمَ: بدرستى که جهنم، کانَتْ مِرْصاداً: باشد کمين گاهى که زبانيه در آن مترصّد ايستاده، براى تعذيب کافران و معاندان. يا موضع رصدى که خزنه جهنم انتظار کفار مى‌برند و خازنان بهشت نگهبانى مؤمنان، تا وقت مرور بر صراط از تعرّض آتش محفوظ باشند. اين مرصاد: