تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَکانَتْ سَراباً «20»
وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ: و روان گردانيده شود کوهها در هوا، فکانت سرابا:
پس باشد مثل سراب. يعنى نمايش کوه داشته باشد، اما به سبب تشتت اجزاء آن بر حقيقت جبليّت باقى نمانده باشد.