«عَرَّضْتُمْ» به معناى سخن همراه با تعريض و کنايه و «خِطْبَةِ» به معناى خواستگارى است. در اين آيه اظهار تمايل به ازدواج در مدّت عدّه، بلامانع شمرده شده است، مشروط به اينکه صريح نبوده و با کنايه باشد. «قول معروف» در اين موارد آن است که نحوه اظهار تمايل به خواستگارى، با ادب اجتماعى و با فراقى که زن داغديده دارد، مناسبت داشته باشد، مثل اينکه بگويد: خداوند رحمت کند شوهرت را و به شما صبر عطا نمايد، ولى ديگرانى که مانند شوهر سابق، شما را دوست بدارند پيدا مى‌شوند.