تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا کِذَّاباً (35) لا يَسْمَعُونَ فِيها: نمى‌شنوند در بهشت، لَغْواً وَ لا کِذَّاباً: سخنان بيهوده و باطل و نه دروغى. يا نشنوند در شرب خمر بهشت، سخن عبث و دروغ. به خلاف شاربان خمر دنيا که در مجلس ايشان هذيان و عربده و خلاف و جدال بسيار باشد. شعبه از قتاده از حسن روايت کند که او گفت: من از ابن عبّاس شنيدم که مى‌گفت: مراد از «للمتّقين» که در سوره عمّ است، علىّ بن أبي طالب عليه السّلام است. پس ابن عباس سوگند ياد نمود که: «و اللّه هو سيّد من اتقى و خاف»: به خدا قسم که على بن أبي طالب مهتر و بهتر هر متقى و سرور هر درستکارى است. «1»