1- براى افراد غافل، هشدار و انذار مهمتر از بشارت است. «إِنَّا أَنْذَرْناکُمْ»
2- دليل غفلت آن است که مردم، قيامت را دور مىپندارند. «عَذاباً قَرِيباً»
3- پشيمانى، دليل بر اختيار انسان است. «يا لَيْتَنِي کُنْتُ تُراباً»
4- در قيامت، انسان ناظر بر عملکرد خويش است. «يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ»
5- سرنوشت اخروى هر کس به دست خود اوست. «يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ»
6- خاک يک دانه مىگيرد، يک خوشه مىدهد، ولى کفّار صدها دليل و برهان مىشنوند ولى يکى را نمىپذيرند. پس خاک بر کافر برترى دارد. «کُنْتُ تُراباً»
«والحمد للّه ربّ العالمين»
جلد 10 - صفحه 370
سوره نازعات
اين سوره چهل و شش آيه دارد و در مکّه نازل شده است.
نام سوره، برگرفته از آيه اول است و به معناى فرشتگانِ گيرنده جان مىباشد.
همانند ديگر سورههاى مکّى و سوره نبأ که پيش از آن آمده بود، موضوع قيامت و معاد، محور مطالب اين سوره است.
از آنجا که گرفتن جان مؤمنان و کافران و تدبير امور همه بندگان بر عهده فرشتگان است، اين سوره با سوگند به انواع فرشتگان آغاز مىشود.
بيان گوشهاى از ماجراى حضرت موسى و فرعون و طغيان و سرکشى او در برابر حق، که مجازات سخت الهى را در دنيا براى او بدنبال آورد، مقدّمهاى است براى بيان يک اصل کلّى که طغيان و دنياپرستى انسان را به دوزخ مىکشاند، در حالى که مبارزه با هواهاى نفسانى و پروا در برابر پروردگار، انسان را به بهشت سعادت رهنمون مىسازد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان