1- همه‌ى کارهاى پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله مهّم است، چون الگو و اسوه است. (تعبير به شأن، نشانه‌ى مهم بودن کار است) «ما تَکُونُ فِي شَأْنٍ»
2- حتّى رسول خدا صلى الله عليه و آله هم زير نظر است. وَ ما تَکُونُ ... إِلَّا کُنَّا عَلَيْکُمْ شُهُوداً
3- خداوند، هم شاهد بر افکار بشر، «شَأْنٍ» هم بر گفتار «تَتْلُوا» وهم بر کردار اوست. «لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا کُنَّا عَلَيْکُمْ شُهُوداً»
«1». تفسير مجمع‌البيان.
جلد 3 - صفحه 592
4- تلاوت قرآن، در رديف مقام رسالت وهمه‌ى اعمالِ مردم قرار دارد. (در اين آيه، گواه وشاهد بودن خدا بر سه چيز مطرح شده: همه‌ى امور پيامبر، همه‌ى کارهاى مردم وتلاوت قرآن، واين تعبير نشانه‌ى اهميّت تلاوت قرآن است)
5- جهان محضر خدا و او شاهد بر اعمالِ ماست، پس مهلتى که به ما مى‌دهد، نشان غفلت يا عدم احاطه‌ى او نيست. «کُنَّا عَلَيْکُمْ شُهُوداً»
6- هم خدا و هم فرشتگان شاهد بر اعمال بشرند. «کُنَّا عَلَيْکُمْ شُهُوداً»
7- توجّه به حضور خداوند، موجب شرم و حيا از او مى‌شود. «شُهُوداً»
8- علم خداوند به دور و نزديک، کوچک و بزرگ، ظاهر و باطن، يکسان است.
«مثقال ذرّة، فى‌الارض، فى السماء، اصغر، اکبر»