1- روى زمين بهترين جايگاه براى زندگان و درون آن بهترين جايگاه براى مردگان است. «أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ کِفاتاً أَحْياءً وَ أَمْواتاً»
2- کوهها از منابع تأمين آب مورد نياز است. «رَواسِيَ شامِخاتٍ وَ أَسْقَيْناکُمْ ماءً»
«1». حج، 22.
«2». کهف، 29.
جلد 10 - صفحه 351
3- صحنه قيامت به قدرى سخت و دشوار است که گويا رفتن به دوزخ براى مجرمان نوعى رهايى است. انْطَلِقُوا إِلى ...
4- دوزخ را دود غليظى احاطه کرده است که سايه آفرين است، امّا در آن هيچ آسايشى نيست. ظِلٍ ... لا ظَلِيلٍ
5- کاخها و سرمايههايى که در دنيا به ناحق به دست مىآيند، در قيامت به شرارههاى دوزخ تبديل مىشوند. «کَالْقَصْرِ کَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ»
6- وقتى زبانههاى آتش دوزخ مانند قصر بلند و مانند شتر عظيم باشد، خود آتش چگونه خواهد بود! «بِشَرَرٍ کَالْقَصْرِ کَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ»
7- ريشه همه جرمها، عقايد فاسد است. زيرا کسى که اعتقاد ندارد و حق را تکذيب مىکند، به هر کار خلافى دست مىزند. «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ»