پیام‌های تفسیر نور

1- در قيامت، مجرمان يا از روى ترس، يا به خاطر بى‌فايده بودن، يا به خاطر مهر خوردن بر دهان و يا به خاطر روشن بودن همه مسايل، سخن نمى‌گويند. «هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ» 2- مبلّغ و مربّى نبايد از تکرار هشدار خسته شود. در اين سوره آيه‌ «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ»* ده مرتبه تکرار شده است. 3- قيامت، هم روز جمع است و هم روز فصل. «هذا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْناکُمْ» (از يکسو همه جمع مى‌شوند و هيچ کس جا نمى‌ماند: «وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً» «2» و از سوى ديگر ميان خوبان و بدان فيصله داده مى‌شود و جدايى مى‌افتد، حتّى بهشتيان در بهشت درجاتى دارند.) 4- قيامت، روز حسابرسى و قضاوت است، نه عذرخواهى. «لا يُؤْذَنُ لَهُمْ‌ «1». کافى، ج 8، ص 178. «2». کهف، 47. جلد 10 - صفحه 353 فَيَعْتَذِرُونَ‌ ... هذا يَوْمُ الْفَصْلِ» 5- در قيامت نه فرار است، نه فريب و نه فديه‌اى قبول مى‌شود و راهى براى فلاح وجود ندارد. «فَإِنْ کانَ لَکُمْ کَيْدٌ فَکِيدُونِ» 6- در قيامت، مجرمان ناتوان و درمانده از هر گونه چاره انديشى‌اند. «فَإِنْ کانَ لَکُمْ کَيْدٌ فَکِيدُونِ»