تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ (41)
بعد از ذکر احوال کافران و عاصيان، بيان احوال مؤمنان و مطيعان را فرمايد:
إِنَّ الْمُتَّقِينَ: بدرستى که پرهيزکاران از شرک و عصيان، فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ: در سايبان بهشت و در کنار چشمههاى آب.