تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ فَواکِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ (42) وَ فَواکِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ‌: و در ميان ميوه‌ها از آنچه آرزو کنند مرفه الحال و فارغ البال، در حالتى که خزنه بهشت ايشان را گويند،