پزشک در دو حالت به بيمار اجازه مى‌دهد که هر غذايى را بخورد: يکى آنجا که بيمار درمان گشته و سالم است و ديگر آنجا که بيمارى فرد لاعلاج و بدون درمان است و پزشک از بهبود او مأيوس شده است. در قرآن نيز فرمان «کُلُوا» گاهى نشانه اميد و سلامتى است و گاهى نشانه قهر الهى، چنانکه در آيات خداوند خطاب به مجرمان مى‌فرمايد: «کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ» و نظير آيه «اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ» «1» هر کارى مى‌خواهيد، بکنيد.
پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله به قبيله ثقيف دستور نماز داد، آنها گفتند: ما در برابر کسى خم و راست نمى‌شويم. حضرت فرمود: دينى که رکوع و سجود در آن نباشد، خيرى نيست. «لا خير فى دين ليس فيه رکوع و لا سجود» «2»
بعد از فتح مکّه پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله از همسر ابوسفيان (مادر معاويه) پرسيد: اسلام را چگونه مى‌بينى؟ گفت: اسلام خوب است مگر سه چيز آن: حجاب، اذان بلال، رکوع و سجود.
پيامبر در پاسخ فرمود: امّا حجاب بهترين پوشش است و نماز بدون رکوع و سجود نماز نيست و بلال نيز بهترين بنده است. «3»
«حَدِيثٍ» به معناى سخن جديد و تازه است که از ديگران سابقه ندارد.
حضرت ابراهيم پس از تجديد بناى کعبه از خداوند خواست تا فقط به اهل ايمان روزى دهد. «وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ» امّا خداوند فرمود: من در دنيا به کفّار نيز روزى مى‌دهم و حساب قيامت از دنيا جداست. وَ مَنْ کَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ ... «4»
رکوع از ارکان نماز و مشخصه و نشانه ويژه نماز است، زيرا سجده به خودى خود و خارج از نماز نيز محقق مى‌شود، مانند سجده شکر. ولى رکوع جايگاهى جز نماز ندارد و لذا درباره نماز کلمه رکعت به کار مى‌رود. «إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْکَعُوا لا يَرْکَعُونَ»
«1». فصلت، 40.
«2». بحار، ج 17، ص 52.
«3». تفسير الکاشف.
«4». بقره، 126.
جلد 10 - صفحه 356