در آيات قبل، خداوند ويژگى‌هاى دوزخ و دود و آتش سه شعبه‌اى که آن را احاطه کرده بيان فرمود و در اين آيه در مقابل آن، سه نعمت براى اهل تقوا بيان فرموده است: «ظِلالٍ وَ عُيُونٍ وَ فَواکِهَ»
کلمه «هَنِيئاً» آنجا به کار مى‌رود که هيچ سختى و ناگوارى به دنبال نباشد و کاملًا گورا و مطبوع باشد.
يکى از شيوه‌هاى تربيتى قرآن، شيوه مقايسه است:
پاداش متقين: کيفر مجرمين:
«فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ» «ظِلٍّ ذِي ثَلاثِ شُعَبٍ لا ظَلِيلٍ»
«کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً» «کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ»
«إِنَّا کَذلِکَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ» «کَذلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»
«هَنِيئاً بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» «انْطَلِقُوا إِلى ما کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ»
سؤال: چرا بعد از آيات مربوط به بهشت نيز آيه «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ» آمده است؟
پاسخ: شايد به خاطر آن که حسرت محروميّت از نعمت‌هاى بهشت، خود بالاترين عذاب‌هاست.
جلد 10 - صفحه 354