1- کاميابى دنيا نسبت به کاميابى آخرت، بسيار ناچيز است. «کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا»
2- کاميابى از نعمتهاى دنيا، نشانه محبوبيّت نزد خداوند نيست. (مجرمان نيز بهره‌مند مى‌شوند.) «کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ»
3- بهره مجرمان از نعمتهاى الهى، فقط بهره مادّى است. کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا ... إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ
4- زندگى دنيا هر قدر هم طولانى باشد، نسبت به آخرت ناچيز است. «تَمَتَّعُوا قَلِيلًا»
5- از نشانه‌هاى تکذيب عملى دين، ترک نماز است. (ترک نماز در ميان دو کلمه «مکذبين» قرار گرفته است.) «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْکَعُوا لا يَرْکَعُونَ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ»
6- انکار دين وارتکاب جرم، ملازم يکديگرند. «إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ»
7- قرآن، شيواترين، تازه‌ترين و شايسته‌ترين پيام براى مردم است. «فَبِأَيِّ حَدِيثٍ»
8- مطالب قرآن هرگز کهنه نمى‌شود و در هر زمان، نو و تازه است. «فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ»
9- اگر کسى به قرآن ايمان نياورد، به کدام سخن ايمان خواهد آورد. «فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ»
«والحمد للّه ربّ العالمين»
جلد 10 - صفحه 358
سوره نبأ
اين سوره چهل آيه دارد و در مکّه نازل شده است.
نام سوره برگرفته از آيه دوم است که از قيامت، به «نبأعظيم» يعنى خبر بزرگ ياد مى‌کند.
آيات اين سوره با استدلال به نظام حکيمانه حاکم بر طبيعت، برپايى قيامت براى اجراى نظام پاداش و کيفر را لازمه حکمت الهى شمرده و هستى انسان بدون آن را عبث و بيهوده مى‌داند.
ادامه سوره گوشه‌اى از عذاب سخت طغيان‌گران و نعمتهاى بهشتيان را بيان مى‌دارد و با هشدار شديد به کافران پايان مى‌پذيرد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان