1- بهشت و دوزخ سايه‌هاى متفاوت دارند. ظِلٍّ ذِي ثَلاثِ شُعَبٍ ... فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ
2- انسان تنوع طلب است و در بهشت، باغ‌ها، چشمه‌ها، ميوه‌ها، خوراکى‌ها و نهرها همه متنوّع‌اند. «فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ وَ فَواکِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ»
3- وجود آب و درخت در کنار هم، نشانه کاميابى کامل است. «فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ»
4- محروميّت مؤمنان در دنيا، با کاميابى در قيامت جبران مى‌شود. «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ»
5- معاد جسمانى است و نعمت‌هاى آن متناسب با نيازهاى جسم بشرى. «وَ فَواکِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا»
6- دريافت نعمت وابسته به عملکرد انسان است. «هَنِيئاً بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
7- خوردنى‌هاى بهشتى، عارضه ومشقتى را به دنبال ندارد. «کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً»
8- بهشت را به بها دهند نه بهانه. «بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
9- عملى ارزش دارد که دائمى و پايدار باشد، نه موسمى ومقطعى. «کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
10- لازمه‌ى تقوا، تلاش و احسان است. الْمُتَّقِينَ ... کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ... الْمُحْسِنِينَ
11- سنّت الهى در کيفر و پاداش انسان‌ها يکسان است. «إِنَّا کَذلِکَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ»
12- تکرار هشدار نشانه لطف خداوند است تا شايد مستکبران بر سر عقل آيند و از تکذيب حقايق دين دست بردارند. «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ»