اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا نَخاف‌ُ مِن رَبِّنا يَوماً عَبُوساً قَمطَرِيراً «10»
بدرستي که ما ميترسيم از پروردگار خود روزي که روها ترش ميشود و در کمال سختي است و شدت چون رد سائل بخصوص کساني که دست آنها از همه جا کوتاه است و هيچ وسيله ندارند مثل مسکين و يتيم و اسير بسيار مذموم است بلکه بسا حرام است که ميفرمايد: فَأَمَّا اليَتِيم‌َ فَلا تَقهَر وَ أَمَّا السّائِل‌َ فَلا تَنهَر الضحي آيه 9 و 10.
إِنّا نَخاف‌ُ مِن رَبِّنا که مبادا کوتاهي شده در حق فقرا و ايتام و اسراء.
يَوماً يعني في يوم.
عَبُوساً عبوس روترش و خوار و خفيف و ذليل و حقير است و اينکه نسبت بکفار و ظلمه و ارباب ضلال است و نسبتش بيوم القيامة توسعا است مثل يوم صائم و ليل قائم و الا صيام و قيام منسوب بشخص است ولي در آن روز يا آن شب.
قَمطَرِيراً شدت و صعوبت و سختي است از حيث عذابها و عقوبات و آثار يوم القيامة و اوضاع آن.