اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يُسقَون‌َ فِيها کَأساً کان‌َ مِزاجُها زَنجَبِيلاً «17»
و سقايت ميشوند اهل بهشت در آن بهشت جامهايي که طعم آنها زنجبيل است تعبير بزنجبيل براي اينکه است که عطر و حلاوتش معتدل است نه باندازه‌اي زياد است که شربش انسان را اذيت وارد کند و نه کم است که بي طعم و بي مزه باشد، و کاس جامهايي است که غير از ليوان باشد مثل کاسه بلوري و بهر دو دست ميگيرند و تعارف ميکنند، و بعيد نيست چنانچه مرسوم است آب را در جام ميريزند و شربت را در ليوان قوارير براي شربت باشد و کاس براي آب مثل آب کوثر و يکي از انهار بهشت ميفرمايد: مِن ماءٍ غَيرِ آسِن‌ٍ که ميفرمايد: مَثَل‌ُ الجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ المُتَّقُون‌َ فِيها أَنهارٌ مِن ماءٍ غَيرِ آسِن‌ٍ وَ أَنهارٌ مِن لَبَن‌ٍ لَم يَتَغَيَّر طَعمُه‌ُ وَ أَنهارٌ مِن خَمرٍ لَذَّةٍ لِلشّارِبِين‌َ وَ أَنهارٌ مِن عَسَل‌ٍ مُصَفًّي محمّد (ص) آيه 16 و 17.