اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يُطاف‌ُ عَلَيهِم بِآنِيَةٍ مِن فِضَّةٍ وَ أَکواب‌ٍ کانَت قَوارِيرَا «15» قَوارِيرَا مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقدِيراً «16»
و طواف داده ميشود بر آنها با آنيه از نقره و اکواب قدحها که هست بلور و آن بلور از نقره است و اندازه گرفته ميکنند باندازه معتدل نه زياده و نه نقصان.
وَ يُطاف‌ُ عَلَيهِم طواف کننده خدمه بهشت هستند که غلمان بهشتي هستند که خداوند توصيف آنها را ميکند ميفرمايد: وَ يَطُوف‌ُ عَلَيهِم غِلمان‌ٌ لَهُم کَأَنَّهُم لُؤلُؤٌ مَکنُون‌ٌ طور آيه 24. که اينکه غلمانهاي بهشت مثل مرواريد در صفاء تلألؤ هستند، و در جاي ديگر تعبير به ولدان فرموده ميفرمايد: يَطُوف‌ُ عَلَيهِم وِلدان‌ٌ مُخَلَّدُون‌َ بِأَکواب‌ٍ وَ أَبارِيق‌َ وَ کَأس‌ٍ مِن مَعِين‌ٍ واقعه آيه 17 و 18. چنانچه حوران بهشتي را توصيف ميفرمايد: وَ حُورٌ عِين‌ٌ کَأَمثال‌ِ اللُّؤلُؤِ المَکنُون‌ِ واقعه آيه 22. و در جاي ديگر ميفرمايد: فِيهِن‌َّ قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ- الي قوله- کَأَنَّهُن‌َّ الياقُوت‌ُ وَ المَرجان‌ُ الرحمن آيه 56 و 58. و اينکه تشبيهات براي تقريب بذهن است و الا اوصاف آنها را نميتوان درک کرد با لؤلؤ و مرجان و ياقوت دنيا بسيار تفاوت دارند چنانچه تشبيه آنيه و قوارير
جلد 17 - صفحه 324
بفضه هم از همين باب است که ميفرمايد:
بِآنِيَةٍ مِن فِضَّةٍ در جاي ديگر تعبير بکاس فرموده چنانچه ذکر شد و ما امروز تعبير ميکنيم بليوان.
وَ أَکواب‌ٍ که بزبان امروزه پارچ ميگويند که دسته دارد و مملو از آب و شربت ميکنند و بدست چپ ميگيرند و از او در ليوان ميريزند و ليوان را بدست راست ميگيرند و باهل مجلس ميدهند و آن پارچ را از قدح که مملو از آب و شربت است برميدارند و قدح را از چشمه و نهر مملو ميکنند و اينکه اکواب که پارچش مي‌گوييم.
کانَت قَوارِيرَا از جنس بلور است و اينکه قوارير از نقره است.
قَوارِيرَا مِن فِضَّةٍ يعني مثل نقره روشن و سفيد و درخشندگي دارد و گفتيم تمام اينها تشبيه است براي تقريب بذهن که ما جز بلور و فضه در دنيا درک نميکنيم.
قَدَّرُوها آن غلمان و ولدان باندازه که ظرفيت دارد قوارير و پارچ را برميدارند.
تَقدِيراً که اندازه آن را ميدانند و اندازه‌گيري ميکنند.