اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اذکُرِ اسمَ رَبِّکَ بُکرَةً وَ أَصِيلاً «25»
و ياد کن نام پروردگار خود را صبحگاهان و شبانگاه، و اينکه تعبير به بکرة و اصيلا ممکن است اشاره باشد بدوام يعني شب و روز، و مراد از ذکر پروردگار دعوت بتوحيد باشد که دائما مشغول برسالت خود باش، ممکن است مراد صلوات مفروضه باشد و مراد از بکره و اصيل من البکرة که صلوة صبح باشد الي الاصيل که صلوة عشاء باشد. چنانچه ميفرمايد: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذکُرُوا اللّهَ ذِکراً کَثِيراً وَ سَبِّحُوهُ بُکرَةً وَ أَصِيلًا احزاب آيه 41، و ميفرمايد: إِنّا أَرسَلناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً لِتُؤمِنُوا
جلد 17 - صفحه 330
بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُکرَةً وَ أَصِيلًا فتح آيه 8 و 9. و از شواهد اينکه دعوي يکي آنکه پس از دعوت بتوحيد و رسالت اولين تکليف دعوت بنماز بود، و ديگر آنکه در آيه بعد ميفرمايد: