1- آنچه از جانب خداوند فرستاده مى‌شود، مقدّس و قابل سوگند خوردن است.
«وَ الْمُرْسَلاتِ»
2- الطاف خداوند، دائمى و مستمر است. «2» «وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً»
3- آنچه از جانب خداوند نازل مى‌شود، خير است. «3» «وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً»
4- در نظام آفرينش، حتّى وزش باد به طور تصادفى نيست، بلکه آفريدگار جهان، آن را مى‌فرستد. «الْمُرْسَلاتِ»
5- مأموريّت‌هاى مهم، بايد به سرعت انجام شود. «عَصْفاً»
6- در جهان‌بينى الهى، نرمى و سختى هر کدام به جاى خود ارزشمند است.
عُرْفاً ... عَصْفاً
7- توسعه و گسترش به معناى ناديده گرفتن اصول و چارچوب نيست.
«وَ النَّاشِراتِ نَشْراً فَالْفارِقاتِ فَرْقاً»
8- در نظام هستى کارها تقسيم شده و هر کارى به فرد يا گروهى سپرده شده و اين رمز مديريّت موفق است. «الْمُرْسَلاتِ، النَّاشِراتِ، الفارقات»
9- در نظام الهى، تکوين و تشريع در کنار يکديگرند. وَ الْمُرْسَلاتِ ... فَالْمُلْقِياتِ ذِکْراً
10- در مأموريّت‌هاى ارشادى بايد مطلب به مخاطبان تفهيم شود. «فَالْمُلْقِياتِ ذِکْراً»
11- هرگونه ذکر، الهام، علم و خطور حق از سوى خداوند است. «فَالْمُلْقِياتِ ذِکْراً»
12- خداوند با تفاوت‌هايى که ميان حق و باطل قرار داده، هم اتمام حجّت کرده است: «عُذْراً» و هم هشدار مى‌دهد. «نُذْراً»
13- در مأموريّت‌هاى ارشادى، بايد راه بهانه‌جويى مسدود شود. «عُذْراً أَوْ نُذْراً»
14- براى امور مهم همچون وقوع قيامت، سوگندهاى متعدّد مفيد و راهگشا است. «وَ الْمُرْسَلاتِ، فَالْعاصِفاتِ، وَ النَّاشِراتِ، فَالْفارِقاتِ، فَالْمُلْقِياتِ، إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ»
«1». تفسيرالميزان.
«2». اين معنا در صورتى استفاده مى‌شود که کلمه «عُرف» را به معناى پى در پى بدانيم.
«3». در صورتى که کلمه «عُرف» را به معناى خير و نيکى بدانيم، نظير آيه «وأمر بالعرف».
جلد 10 - صفحه 344
15- انسان در مورد قيامت، دائماً نياز به تذکّر و يادآورى دارد. فَالْمُلْقِياتِ ذِکْراً ... إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ