1- کفر و طغيان بستر نابودى انسان است. آثِماً أَوْ کَفُوراً ... بَدَّلْنا أَمْثالَهُمْ
2- توانايى خداوند بر آفرينش انسان، نشانه توانايى او بر نابود کردن او است.
خَلَقْناهُمْ ... بَدَّلْنا أَمْثالَهُمْ
3- خداوند، حجت را بر مردم تمام کرده است. «إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ»
4- قرآن، وسيله هوشيارى است. «إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ»
5- راه خدا، اجبارى نيست، هر که مىخواهد به سعادت برسد، بايد خود آن را انتخاب کند و بپيمايد. «فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا»
جلد 10 - صفحه 338
6- خواست انسان، نه مستقل از خواست خداوند است و نه برتر از آن. بلکه آنچه را انسان مىخواهد، اگر مورد خواست خداوند نيز قرار گيرد، محقق مىشود.
«وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ»
7- مشيّت خداوند، عالمانه و حکيمانه است، نه گزافه. يَشاءَ اللَّهُ ... عَلِيماً حَکِيماً
8- بر اساس مشيّت حکيمانه، کسانى که بخواهند مشمول رحمت الهى مىشوند.
«يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ»
9- کسانى از رحمت الهى دورند، که خود راه ظلم را پيش گرفتهاند. «وَ الظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً»
«والحمدللّه ربّ العالمين»
جلد 10 - صفحه 340
سوره مرسلات
اين سوره پنجاه آيه دارد و در مکّه نازل شده است.
نام سوره برگرفته از آيه اول است که با «مرسلات» آغاز شده است و مراد از آن، فرشتگانى هستند که از سوى خداوند براى انجام امور مختلف، فرستاده مىشوند.
اين سوره نظير سورههاى انبياء «1»، قمر «2»، حج «3»، واقعه «4»، حاقّه «5»، قيامت «6»، نباء «7»، تکوير «8»، انفطار «9»، انشقاق «10»، غاشية «11»، قارعه «12» و زلزال «13» با آيات مربوط به معاد شروع شده است.
چنانکه مانند سورههاى فاطر، ذاريات و نازعات با سوگند به فرشتگان آغاز شده است.
در اين سوره، آيه «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ» ده مرتبه تکرار شده، همان گونه که در سوره الرّحمن آيه «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ»* ودر سوره قمر آيه «فَکَيْفَ کانَ عَذابِي وَ نُذُرِ»* تکرار شده است.
«1». «اقترب للناس حسابهم».
«2». «اقتربت الساعة».
«3». «انّ زلزلة الساعة شىء عظيم».
«4». «اذا وقعت الواقعة».
«5». «الحاقّة ما الحاقّة».
«6». «لااقسم بيوم القيامة».
«7». «عمّ يتساءلون».
«8». «اذا الشمس کوّرت».
«9». «اذا السماء انفطرت».
«10». «اذا السماء انشقت».
«11». «هل اتاک حديث الغاشية».
«12». «القارعة ما القارعة».
«13». «اذا زلزلت الارض زلزالها».
جلد 10 - صفحه 341
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان