تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) عُذراً أَو نُذراً «6» ‌که‌ ‌اينکه‌ اقسام‌ ‌براي‌ دو امر ‌است‌ يکي‌ عذرا ‌که‌ فرداي‌ قيامت‌ نگويند ‌ما نميدانستيم‌ و خبر نداشتيم‌ چنانچه‌ ميفرمايد: وَ لَو أَنّا أَهلَکناهُم‌ بِعَذاب‌ٍ مِن‌ قَبلِه‌ِ لَقالُوا رَبَّنا لَو لا أَرسَلت‌َ إِلَينا رَسُولًا فَنَتَّبِع‌َ آياتِک‌َ مِن‌ قَبل‌ِ أَن‌ نَذِل‌َّ وَ نَخزي‌ طه‌ آيه 134 و نيز ميفرمايد: وَ لَو لا أَن‌ تُصِيبَهُم‌ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَت‌ أَيدِيهِم‌ فَيَقُولُوا رَبَّنا لَو لا أَرسَلت‌َ إِلَينا رَسُولًا فَنَتَّبِع‌َ آياتِک‌َ وَ نَکُون‌َ مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ قصص‌ آيه 47. امر دوم‌ نذرا ‌که‌ انذار فرمايد ‌که‌ دست‌ ‌از‌ شرک‌ و کفر و فسق‌ و فجور بردارند و ‌از‌ عذاب‌ الهي‌ بترسند، بالجمله‌ مؤمنين‌ انذار ميشوند و کفار حجت‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ تمام‌ ميشود و راه‌ عذر بسته‌ ميشود.

آیات این صفحه