اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَت «8» وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَت «9» وَ إِذَا الجِبالُ نُسِفَت «10» وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَت «11»
پس زماني که ستارهها تاريک ميشود و نور آنها گرفته ميشود و زماني که آسمان شکاف بر ميدارد و زماني که کوهها پاشيده ميشود و زماني فرستادهگان نگاه داشته ميشوند.
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَت نجوم تمام اينکه کرات جويه از شمس و قمر و سيارات و ثوابت طمس ميشوند، طمس نور و روشنايي آنها گرفته ميشود و تاريک ميشود چنانچه ميفرمايد: فَطَمَسنا أَعيُنَهُم قمر آيه 37. وَ لَو نَشاءُ لَطَمَسنا عَلي أَعيُنِهِم يس آيه 66، مِن قَبلِ أَن نَطمِسَ وُجُوهاً نساء آيه 50، و در بسياري از آيات اشاره باين دارد مثل إِذَا الشَّمسُ کُوِّرَت وَ إِذَا النُّجُومُ انکَدَرَت تکوير آيه 1 و 2 و غير آن.
وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَت چنانچه ميفرمايد: إِذَا السَّماءُ انشَقَّت و ميفرمايد: إِذَا السَّماءُ انفَطَرَت و ميفرمايد: يَومَ نَطوِي السَّماءَ کَطَيِّ السِّجِلِّ لِلکُتُبِ انبياء آيه 104.
وَ إِذَا الجِبالُ نُسِفَت کوهها از جا کنده ميشود چنانچه ميفرمايد: وَ إِذَا الجِبالُ سُيِّرَت تکوير آيه 3، و ميفرمايد: وَ حُمِلَتِ الأَرضُ وَ الجِبالُ فَدُکَّتا دَکَّةً واحِدَةً الحاقه آيه 14، و غير اينها از آثار قيامت.
وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَت انبياء و مرسلين را خداوند مجتمع ميفرمايد در صحراي محشر براي شهادت در حق امتهاي خود چنانچه ميفرمايد: يَومَ يَجمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ ما ذا أُجِبتُم ... الايه مائده آيه 108. و نيز ميفرمايد: فَکَيفَ إِذا جِئنا مِن کُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئنا بِکَ عَلي هؤُلاءِ شَهِيداً مائده آيه 44.