اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
لا أُقسِم‌ُ بِيَوم‌ِ القِيامَةِ «1»
اما الکلام في فضلها- از إبن بابويه مسندا از ابي بصير از حضرت باقر (ع) فرمود:
(من أدمن قراءة سورة لا اقسم و کان يعمل بها بعثه اللّه عز و جل مع رسول اللّه من قبره في احسن صورة يبشره و يضحک في وجهه حتي يجوز علي الصراط و الميزان)
مراد از رسول اللّه ملکي است که خدا ميفرستد با او از قبر بيرون ميآيد، و در روايتي از پيغمبر (ص) است که ميفرمايد:
من قرأ هذه السورة شهدت له انا و جبرئيل يوم القيامة انه کان موقنا (مؤمنا- خ ل) بيوم القيامة و خرج من قبره و وجهه مسفرا عن وجوه الخلائق يسعي نوره بين يديه، و ادمان قراءتها يجلب الرزق و الصيانة و يحبب الي النّاس)
و از حضرت صادق (ع) فرمود:
(قراءتها تخشع و يجلب العفاف و الصيانة و من قرأها لم يخف من سلطان و حفظ في ليله اذا قرأها و نهاره باذن اللّه.
لا أُقسِم‌ُ بِيَوم‌ِ القِيامَةِ بعضي گفتند: لا جمله مستقله است يعني نه چنين است که کفار ميگويند من قسم ميخورم بروز قيامت و جواب قسم ميآيد، بعضي گفتند:
لا تأکيد است و معني اقسم بيوم القيامة است و بعبارت ديگر زائده لکن مراد اينکه است که امر قيامت از شدت وضوحش احتياج بقسم ندارد قسم را براي امري که اثباتش مشکل باشد بايد ياد کرد زيرا اگر قيامت در بين نباشد بکلي دستگاه خلقت لغو ميشود بلکه قبيح که يک دسته را بهم بريزد خون يکديگر را بريزند و در حق يکديگر ظلم کنند و فساد در آنها باشد و هيچ دار جزائي نباشد جل الخالق.
291