تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ «5»
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسانُ: بلکه مى‌خواهد انسان منکر قيامت به اين انکار و تکذيب خود، لِيَفْجُرَ أَمامَهُ: تا هميشه به فجور مشغول باشد در زمانى که نزد او است از اوقات زندگانى. سعيد بن جبير گويد: مراد آنکه گناه را مقدم و توبه را مؤخر سازد تا آنکه مرگ را دريابد بر بدترين احوال و اقبح اعمال.