در آيه 114 سوره طه نيز مشابه اين آيات را خوانديم: «لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْکَ وَحْيُهُ» قبل از پايان وحى در تلاوت آن عجله نکن.
قرآن در شب قدر به طور يک جا بر پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نازل شد و سپس در مدّت 23 سال پيامبرى آن حضرت، بار ديگر در مناسبتهاى مختلف به تدريج بر ايشان نازل گرديد. لذا آيه «لا تُحَرِّکْ بِهِ لِسانَکَ» نشان آن است که پيامبر اکرم آيات قرآن را از پيش مىدانسته و به همين دليل خداوند مىفرمايد: در تلاوت آن عجله نکن و پس از خواندن ما آن را دنبال کن. «فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ»
جلد 10 - صفحه 310
بخشى از آيات قرآن درباره نحوه نزول وحى بر پيامبر و تلاوت آن بر مردم است. در اين آيات نيز خداوند به پيامبرش مىفرمايد: به هنگام نزول وحى، پيش از کامل شدن آيات، اقدام به خواندن آن مکن. و در سخن من شتاب مکن و نگران مباش که شايد از خاطرت بيرون برود و آن را فراموش کنى، زيرا حفظ آن نيز بر عهده ماست. پس بگذار نزول وحى کامل شود، آنگاه آن آيات را قرائت کن.