اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ إِن‌َّ عَلَينا بَيانَه‌ُ «19»
پس از قرائت بر امت بيان مراد از آيه را بر ما است که بيان کنيم. اشاره باين که امت نميتوانند پيش خود بيان کنند و برأي و سليقه خود تفسير کنند که فرمودند:
من فسر القرآن برأيه فليتبوء مقعده من النار
چون قرآن محکمات دارد که ام الکتاب گويند و متشابهات دارد که محتاج بتأويل است و غير از خدا و راسخون در علم نميدانند تأويل آنها را چنانچه ميفرمايد: هُوَ الَّذِي أَنزَل‌َ عَلَيک‌َ الکِتاب‌َ مِنه‌ُ آيات‌ٌ مُحکَمات‌ٌ هُن‌َّ أُم‌ُّ الکِتاب‌ِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهات‌ٌ فَأَمَّا الَّذِين‌َ فِي قُلُوبِهِم زَيغ‌ٌ فَيَتَّبِعُون‌َ ما تَشابَه‌َ مِنه‌ُ ابتِغاءَ الفِتنَةِ وَ ابتِغاءَ تَأوِيلِه‌ِ وَ ما يَعلَم‌ُ تَأوِيلَه‌ُ إِلَّا اللّه‌ُ وَ الرّاسِخُون‌َ فِي العِلم‌ِ ... الايه آل عمران آيه 5.
و مراد از راسخون في العلم وجود مقدس پيغمبر و ائمه معصومين هستند و کساني که در قلوب آنها زيغ است منافقين هستند.