تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَلاَّ إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ «26»
کَلَّا: (اين ردع است از ايثار دنيا بر آخرت) يعنى نه چنان است اى طالب دنيا که بر دنيا توان نهاد و از آخرت غافل شد، پس از آن مرتدع شويد و تأمل نمائيد در اينکه: إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ: چون برسد روح به استخوانهائى که بالاى سينهاند و از راست و چپ احاطه مقدم حلق نموده، که آن موضع چنبر گردن است. حاصل آن که چون روح به ترقوه رسد.