تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ «28» وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ‌: و يقين کند محتضر که آنچه بدو نازل شده، مفارقت است، يعنى سبب جدائى است از دنيا و علت مفارقت از دوستان و خويشان است. جلد 13 - صفحه 402 و در حديث است: انّ العبد ليعالج کرب الموت و سکراته، و مفاصله يسلم بعضها على بعض يقول: السّلام عليک، تفارقنى و افارقک الى يوم القيمة: «1» بدرستى که بنده، علاج شدايد مرگ کند و حال آنکه هريک از مفصلهاى او به يکديگر سلام کنند و گويند: سلام بر تو باد که جدا مى‌شوى از من و من از تو تا روز قيامت.