تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلى رَبِّکَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ (30)
إِلى رَبِّکَ: به سوى جزاى پروردگار خود، يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ: آن روز قيامت، موضع راندن است، يعنى همه کس را به زمين محشر سوق دهند، يا ملائکه در وقت مرگ او با هم گويند: سوق روح او دهيد به محل جزا، اگر بهشتى است به عليين، و اگر جهنمى است به سجين.