تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَکَ سُدىً «36» أَ لَمْ يَکُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى «37» ثُمَّ کانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى «38» فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى «39» أَ لَيْسَ ذلِکَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى «40»
آيا انسان مىپندارد که به حال خود رها مىشود؟ آيا او قطرهاى از منى نبود که (در رحم) ريخته مىشد؟ سپس خون بستهاى شد و خداوند آن را آفرينش داد و استوار ساخت. و دو جنس زن و مرد را از آن پديد آورد. آيا اين خدا قادر نيست که مردگان را زنده کند؟
«1». مطفّفين، 31.
جلد 10 - صفحه 317