تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَکَةٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِينَ «3» إِنَّا أَنْزَلْناهُ‌: بدرستى که ما نازل فرموديم قرآن را، فِي لَيْلَةٍ مُبارَکَةٍ: در شب با برکت و عظمت، و از بزرگى و مبارکى اين شب است که قرآن کريم از خداوند قديم بواسطه منافع دينيه و دنيويه، در اين شب از لوح محفوظ به آسمان‌ «1» بحار الانوار، ج 16 ص 88- 87 روايت 12 بنقل از اصول کافى. جلد 12 - صفحه 10 دنيا نزول اجلال يافته؛ مراد اين شب، شب قدر است. 2- از برکات اين شب آنکه حضرت واهب العطايا جميع نعمات و تفضلات خود که هر سال به تمام بريات فايض مى‌سازد، در اين شب تقسيم فرمايد و اين خير و برکت باقى مى‌ماند تا سال ديگر. 3- حيات و ممات و قبض و بسط ارزاق و اعراض و امراض تمامى مردم در اين شب تقدير مى‌شود. 4- آنکه باب رحمت الهى در اين شب باز و حق تعالى دعاى بندگان را مستجاب و گناهان آنها را مى‌آمرزد، و ملائکه رحمت برايشان نازل مى‌شود. 5- عبادت اين شب بهتر از هزار ماه باشد. بيان: از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام مروى است که: مراد ليله مبارکه شب قدر است‌ «1». در ماه مبارک رمضان، شب قدر، تمام قرآن مجيد در بيت المعمور آسمان چهارم نازل شده، بعد بتدريج در مدت بيست و سه سال بر حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله نازل گرديد «2». إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِينَ‌: بدرستى که ما هستيم ترسانندگان به انزال قرآن در شبى که،