اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فِيها يُفرَق‌ُ کُل‌ُّ أَمرٍ حَکِيم‌ٍ «4»
در آن ليله مبارکه و ليلة القدر خداوند جدا ميفرمايد تمام اموري که در سال براي هر يک تقدير فرموده موافق حکمت و مصلحت. اينکه آيه شريفه صريح يا کالصريح است در اينکه که در شب قدر و ليله مبارکه تقدير امور ميشود که در سال بر هر يک از بندگان آنچه مقرر فرموده واقع ميشود از موت و حياة، صحت و مرض، غنا و فقر، نعمت و بلا، عزت و ذلت که معناي فِيها يُفرَق‌ُ کُل‌ُّ أَمرٍ حَکِيم‌ٍ است و تعبير. بحکيم براي اينکه است که تمام وفق حکمت و مصلحت است، و معناي قدر همان تقدير امور است نه تقدير بمعناي تضييق باشد که ميفرمايد: وَ مَن قُدِرَ عَلَيه‌ِ رِزقُه‌ُ فَليُنفِق مِمّا آتاه‌ُ اللّه‌ُ طلاق آيه 7، و نه بمعني قدر و منزلت.